Wat is dry carbon en waarom is het duurder?

Als je carbon onderdelen bekijkt kom je termen tegen als dry carbon, prepreg, wet carbon en carbon look. De prijzen lopen daarbij enorm uiteen: van een paar tientjes voor een folie tot een paar duizend euro voor een motorkap. Dit artikel legt uit waar dat verschil vandaan komt, zodat je weet waarvoor je betaalt.

Carbon look: geen carbon

Laten we hiermee beginnen, want het is de grootste bron van verwarring. Carbon look is kunststof of metaal met een carbonprint of folie erop. Het weegt niets minder dan het origineel en het is niet sterker. Het ziet er van een meter afstand aardig uit en het is goedkoop. Prima als je puur een uiterlijk effect wilt, maar het is geen carbon.

Wet carbon: de gangbare methode

Bij wet carbon, ook wel wet lay-up, wordt droog carbonweefsel in een mal gelegd en met de hand doordrenkt met hars. Daarna hardt het uit, vaak op kamertemperatuur of onder lichte druk. Dit is de methode waarmee het overgrote deel van de betaalbare carbon onderdelen wordt gemaakt.

Het resultaat is echt carbon en het is lichter en sterker dan kunststof. Het nadeel zit in de verhouding hars en vezel: omdat de hars met de hand wordt aangebracht, zit er meer hars in dan strikt nodig. Hars is zwaar en draagt weinig bij aan de sterkte. Ook kunnen er luchtbelletjes achterblijven, die je soms als kleine puntjes onder de lak ziet.

Dry carbon: prepreg en autoclaaf

Bij dry carbon gebruik je prepreg: weefsel dat in de fabriek al is voorzien van exact de juiste hoeveelheid hars, en dat gekoeld wordt bewaard. Dat materiaal gaat in de mal en vervolgens in een autoclaaf, een oven die tegelijk verwarmt en onder druk zet. Die druk perst de overtollige hars eruit en haalt luchtinsluitingen weg.

Wat je daaraan overhoudt is een deel met een hogere vezel-harsverhouding: lichter bij dezelfde sterkte, strakker van oppervlak en maatvaster. Het weefsel ligt gelijkmatiger, wat je terugziet in een rustiger patroon onder de lak.

Dat het duurder is komt niet door het weefsel zelf, maar door het proces. Een autoclaaf is een dure machine, prepreg moet gekoeld worden opgeslagen en heeft een beperkte houdbaarheid, en een cyclus duurt uren. Je betaalt voor productietijd en materiaalverspilling, niet voor een marketingverhaal.

Forged carbon: een andere look

Forged carbon is geen geweven doek maar geperste snippers carbonvezel in hars. Dat geeft het karakteristieke marmerachtige patroon in plaats van een ruitjesweefsel. Het is sterk en het laat zich goed in complexe vormen persen, maar het is vooral een esthetische keuze. Wil je dat gevlekte uiterlijk, dan is het de juiste keuze; wil je het klassieke weefsel, dan niet.

Wanneer is dry carbon het waard?

Eerlijk antwoord: niet altijd. Voor een set canards of spiegelkappen is het gewichtsverschil verwaarloosbaar en zie je vooral het verschil in oppervlaktekwaliteit. Voor grote panelen als een motorkap of achterklep telt het gewichtsverschil wel op, en daar merk je ook de maatvastheid: een groot dry carbon paneel houdt zijn vorm beter en past daardoor doorgaans netter.

Onze vuistregel: bij grote panelen en bij delen die je van dichtbij ziet is dry carbon het geld waard. Bij kleine accenten is goed uitgevoerd wet carbon een prima keuze.

Waar je op moet letten bij het kopen

• Vraag naar het productieproces, niet naar de term. "Dry carbon" wordt ook gebruikt als verkooppraat.
• Kijk naar het weefselpatroon op de foto's: onregelmatigheden of vervorming in het ruitjespatroon zeggen iets over de mal en de uitvoering.
• Vraag of het deel UV-bestendig is afgewerkt. Carbon zonder goede UV-bescherming vergeelt.
• Let op pasvorm-informatie: exacte chassiscode en bouwjaren.

Bij de carbon onderdelen in onze shop staat per product wat het is en waar het op past. Lees ook hoe je carbon onderhoudt, want daar valt de meeste winst te behalen in hoe lang het mooi blijft.